Click Sini

Tuesday, June 26, 2018

BENTUK HALANGAN DALAM MEMBENTUK PERPADUAN DAN CARA MENGATASINYA


BENTUK HALANGAN YANG WUJUD DAN CARA MENGATASINYA

Terdapat pelbagai bentuk halangan yang wujud dalam usaha kerajaan Malaysia untuk mewujudkan perpaduan dan intergrasi nasional di kalangan rakyatnya yang berbilang kaum. Pada masa yang sama kerajaan Malaysia telah mengambil inisiatif untuk mengatasinya dengan cara yang tersendiri. Berikut adalah halangan-halangan yang wujud dan cara-cara untuk mengatasi halangan kepada perpaduan dan intergrasi nasional.

            Halangan pertama kerajaan dalam mewujudkan perpaduan dan intergrasi nasional adalah pergaulan antara kaum-kaum yang berlainan adalah terhad. Masyarakat Malaysia lebih suka bergaul dengan kaum mereka sendiri dan jarang bergaul dengan kaum lain. Sebagai contoh, pelajar-pelajar di sekolah lebih suka berkawan dengan kawan yang sama kaum dengannya. Mereka telah mewujudkan rasa perkauman yang secara langsung menghalang perpaduan dan intergrasi national. Mereka hanya bergaul apabila difikirkan perlu sahaja. Keadaan ini telah menunjukkan satu jurang yang jauh wujud dalam interaksi kaum-kaum di Malaysia.

  Untuk mengatasi masalah pergaulan antara kaum-kaum yang terhad, kerajaan telah mewujudkan Sekolah Wawasan untuk memupuk konsep perpaduan di kalangan pelajar. Sekolah Wawasan merupakan gabungan tiga jenis sekolah iaitu Sekolah Kebangsaan, Sekolah Jenis Kebangsaan (C) dan Sekolah Jenis Kebangsaan (T) di bawah suatu kawasan yang sama di mana ketiga-tiga jenis sekolah ini berkongsi segala kemudahan yang disediakan. Sekolah Wawasan ini diadakan untuk menggalakkan pergaulan serta persefahaman di antara tiga kaum ini.  Dengan wujudnya ketiga-tiga kaum dalam satu sekolah sudah tentu masalah pergaulan antara kaum-kaum yang terhad dapat diatasi kerana pelajar-pelajar yang berlainan kaum akan berkongsi menggunakan kemudahan yang disediakan dan secara tidak langsung akan bergaul dan memahami diantara satu sama lain. Wujudnya suasana seperti ini, maka perpaduan akan dapat diwujudkan.

Seterusnya adalah halangan dari segi perbezaan agama, budaya dan adat resam masyarakat Malaysia yang pelbagai. Menurut (http://www.ids.org.my/publications/ResearchPaper/ReportUndertaken/Socialdevelopment/Report26.htm) setiap kaum di Malaysia mempunyai agama, budaya, adat resam serta kepercayaan yang tersendiri. Maka, ini telah mewujudkan perbezaan pendapat di antara kaum-kaum. Keadaan ini berlaku kerana terdapat percanggahan pendapat di antara kaum-kaum tertentu seperti penganut agama Hindu tidak memakan lembu kerana di anggap sebagai haiwan suci tetapi penganut agama Kristian dan Islam memakan lembu. Begitu juga dengan penganut agama Islam yang tidak memakan babi tetapi penganut agama Hindu dan Kristian boleh memakan babi. Maka timbullah perbezaan pendapat di antara mereka yang mungkin akan membawa kepada perbalahan antara kaum. Keadaan ini sememangnya telah menghalang perpaduan dan intergrasi national.

Untuk mengatasi masalah halangan dari segi perbezaan agama, budaya dan adat resam, kerajaan Malaysia telah memperkenalkan perkongsian budaya di kalangan masyarakatnya. Melalui perkongsian budaya, setiap golongan masyarakat akan lebih memahami adat resam dan kepercayaan kaum-kaum lain. Mereka juga akan lebih menghormati serta bertoleransi antara satu sama lain agar tidak menyinggung perasaan individu yang lain. Contohnya, perkongsian budaya yang telah dilaksanakan adalah melalui Rumah Terbuka semasa musim perayaan bagi setiap kaum. Contohnya, rumah terbuka semasa Tahun Baru Cina dimana kaum-kaum lain seperti India dan Melayu akan di jemput untuk meraikan bersama kaum Cina dengan mengziarahi rumah orang Cina. Keadaan ini akan memperkenalkan budaya kaum Cina kepada kaum-kaum lain dan mereka akan lebih memahami budaya kaum Cina. Perkara ini akan menyebabkan kaum-kaum mencapai perpaduan dan intergrasi national.

Halangan seterusnya adalah perbezaan status ekonomi masyarakat Malaysia berdasarkan kaum. Perkembangan penjajahan di abad ke-19 telah membawa perubahan yang besar kepada komposisi penduduk. Orang Cina dan orang India telah dibawa masuk untuk mengusahakan sektor perlombongan serta perladangan. Masalah ini jelas kelihatan kerana British telah mengasingkan kaum-kaum di tempat-tempat tertentu iaitu orang Melayu tinggal di kawasan desa atau pinggir bandar, orang Cina di kawasan Bandar dan orang India di kawasan ladang. Keadaan pola pendudukan yang berbeza ini secara tidak langsung mewujudkan perbezaan status ekonomi bagi setiap kaum dimana orang Cina adalah peniaga, orang India ialah penoreh getah dan orang Melayu adalah pesawah. Ini akan menghalang proses perpaduan dan intergrasi national kerana status ekonomi dan tempat tinggal mereka adalah berbeza,

Untuk mengatasi masalah perbezaan status ekonomi masyarakat Malaysia berdasarkan kaum, kerajaan Malaysia menyusun semula masyarakatnya dalam Dasar Ekonomi Baru. Melalui Dasar Ekonomi Baru ini, jurang ekonomi diantara kaum telah dikurangkan dan pengagihan pendapatan berlaku dengan lebih baik. Keadaan ini telah mengatasi masalah perbezaan status ekonomi berdasarkan kaum dan membawa kepada perpaduan dan intergrasi nasional kerana masalah status ekonomi dan tempat tinggal tidak wujud lagi dikalangan kaum-kaum. Maka mereka boleh berinteraksi di antara satu sama lain tanpa mengira perbezaan status.

Halangan yang seterusnya adalah kewujudan surat khabar pelbagai bahasa boleh menyemarakkan semangat perkauman di kalangan masyarakat pelbagai kaum di Malaysia. Terdapat surat khabar yang diterbitkan dalam Bahasa Melayu, Cina, Inggeris dan Tamil. Surat khabar pelbagai bahasa ini telah menjarakkan jurang pemisahan antara kaum-kaum di Malaysia kerana setiap kaum ingin menonjolkan berita, budaya dan perkembangan yang berlaku di sekitar kelompok kaum mereka sendiri dan di negara asal mereka. Ini menguatkan lagi semangat kecintaan terhadap tanah air dan kaum mereka sahaja. Perkembangan dan semangat yang negatif ini tidak dapat membantu mereka memahami bahasa, budaya dan sensitiviti kaum lain. Keadaan ini akan membawa unsur-unsur perkauman dikalangan mereka yang akan menghalang usaha perpaduan dan intergrasi national kerajaan.

Kerajaan telah mengambil langkah untuk memastikan kewujudan surat khabar pelbagai bahasa tidak menghasilkan penerbitan yang boleh membawa kepada masalah perkauman seperti melarang penerbitan yang mencaci agama dan kepercayaan kaum lain. Pada masa yang sama kerajaan tidak menggalakkan mereka menerbitkan penulisan yang hanya bercorakkan negara luar tetapi digalakkan untuk menulis artikel yang bercorak Malaysia dan mempunyai nilai perpaduan dan intergrasi national. Penerbitan surat khabar yang bercorak Malaysia dan mempunyai nilai perpaduan dan intergrasi national ini akan membantu usaha kerajaan untuk menjayakan perpaduan dan intergrasi nasional kerana surat khabar adalah media perantaran yang terbaik kepada masyarakat.

Halangan seterusnya adalah kebanyakan anak-anak muda pada masa kini tidak mempunyai kesedaran tentang bertapa pentingnya perpaduan dan intergrasi nasional. Mereka tidak lagi mahu mengamalkan perpaduan dan lebih suka kepada membuat kerja mereka sendiri tanpa mempedulikan orang lain. Sikap negatif ini akan menghalang usaha kerajaan untuk mewujudkan perpaduan dan intergrasi national.

Cara  mengatasi masalah sikap negatif anak-anak muda ini adalah mengajar mata pelajaran sivik di sekolah. Mata pelajaran sivik seperti Pendidikan Islam dan Pendidikan Moral diajarkan di sekolah bagi menerapkan nilai-nilai murni seperti hormat-menghormati, toleransi dan kerjasama kepada pelajar-pelajar. Melalui mata pelajaran ini, pelajar akan lebih memahami konsep dan kepentingan perpaduan di dalam negara serta akan mengaplikasikannya dalam kehidupan seharian. Keadaan ini secara langsung akan mengatasi masalah sikap negatif anak-anak muda di sekolah dan menjayakan usaha perpaduan dan intergrasi national kerajaan.

USAHA-USAHA YANG BOLEH DILAKSANAKAN DI PERINGKAT SEKOLAH BAGI MENJAYAKAN PERPADUAN DAN INTEGRASI NASIONAL


USAHA-USAHA YANG BOLEH DILAKSANAKAN DI PERINGKAT SEKOLAH BAGI MENJAYAKAN PERPADUAN DAN INTEGRASI NASIONAL

            Sekolah juga memainkan perana yang besar dalam menjayakan perpaduan dan intergrasi nasional. Keadaan ini berlaku kerana sekolah merupakan asas kepada pembentukan seseorang insan yang boleh mengamalkan nilai perpaduan dan intergrasi nasional. Terdapat pelbagai usaha oleh pihak sekolah untuk menjayakan perpaduan dan intergrasi nasional. Berikut adalah usaha-usaha yang di jalankan di peringkat sekolah untuk menjayakan perpaduan dan intergrasi nasional.

Pertama adalah menjalankan aktiviti gotong-royang di dalam sekolah. Aktiviti gotong royong didalam sekolah akan membawa kepada perpaduan dan intergrasi nasional kerana pelajar-pelajar dan guru-guru akan menolong bersama-sama membersihkan kawasan sekolah. Pada masa yang sama mereka akan berinteraksi di antara satu sama lain serta mengenali rakan yang tidak dikenali. Keadaan ini secara tidak langsung telah mewujudkan perpaduan dan intergrasi nasional dikalangan guru-guru dan pelajar-pelajar disekolah.

            Kedua adalah mewujudkan program pertukaran pelajar-pelajar sekolah. Program pertukaran pelajar-pelajar di antara sekolah akan membawa perpaduan dan intergrasi nasional kerana pelajar-pelajar dapat mengenali dan memahami pelajar-pelajar dari sekolah yang berlainan. Misalnya, pelajar dari Sekolah Jenis Kebangsaan digalakkan supaya bergaul dengan pelajar dari Sekolah Kebangsaan melalui suatu program yang dianjurkan oleh pihak sekolah untuk suatu jangka masa tertentu. Keadaan ini akan membolehkan pelajar sekolah mendapat peluang untuk berinteraksi dengan pelajar dari sekolah yang berlainan dan sekali gus mewujudkan perpaduan diantara mereka.

            Ketiga adalah menerapkan prinsip-prinsip Rukun Negara ke atas pelajar-pelajar di sekolah. Buku latihan sekolah perlu mempunyai Rukun Negara supaya pelajar dapat membacanya dengan senang. Pihak sekolah perlu memastikan pelajar-pelajar dapat menghafal prinsip-prinsip Rukun Negara. Contohnya, pelajar dikehendaki melafazkan prinsip-prinsip Rukun Negara dalam perhimpunan mingguan sekolah. Dengan ini, mereka akan mengetahui prinsip-prinsip yang terkandung didalam Rukun Negara. Ini akan menjadikan pelajar-pelajar saling hormat-menghormati serta memahami kebudayaan kaum lain dan hidup secara yang muhibah. Keadaan ini secara langsung telah menanam unsur perpaduan dan intergrasi nasional didalam diri pelajar melalui Rukun Negara yang dihafal dan diamalkan oleh mereka.

            Keempat adalah pihak sekolah dapat menggalakkan perpaduan di kalangan pelajar dengan melancarkan kempen, ceramah, seminar dan kem-kem motivasi yang berfokuskan perpaduan dan intergrasi national. Melalui pelancaran ini, pelajar-pelajar akan didedahkan kepada kepentingan perpaduan di negara kita yang terdiri daripada masyarakat pelbagai kaum dan etnik. Contohnya, pelajar digalakkan menyertai kem-kem motivasi yang dianjurkan supaya dapat mempelajari dan memahami konsep perpaduan yang cuba diterapkan oleh pihak sekolah. Melalui kem-kem motivasi ini, pelajar akan tahu akan kepentingan perpaduan dan intergrasi nasional kepada negara dan sekali gus akan mengamalkannya.

            Kelima adalah memberi pelajar-pelajar menggunakan kemudahan-kemudahan di sekolah tanpa mengira kedudukan dan kaum pelajar yang berbeza. Kemudahan seperti pusat sumber perlulah diberikan kepada pelajar tanpa mengambil kira latar belakang kaum mereka. Semua pelajar patut diberi kebenaran untuk menggunakan pusat sumber. Keadaan ini akan menunjukkan bahawa perpaduan dan intergrasi nasional telah dipupuk dengan tidak mendiskriminasikan pelajar mengikut kaum untuk menggunakan pusat sumber.

            Keenam adalah pihak sekolah boleh mengadakan sambutan perayaan pelbagai kaum seperti Hari Raya Puasa, Tahun Baru Cina, Deepavali dan lain-lain di sekolah. Melalui cara ini, setiap pelajar dapat mempelajari adat resam serta kepercayaan kaum-kaum didalam Malaysia. Ini akan menimbulkan rasa hormat di kalangan pelajar terhadap kaum yang lain selain dapat mengeratkan persefahaman diantara pelajar-pelajar yang berlainan kaum. Salah faham dan perbezaan pendapat antara kaum akan dapat dielakkan kerana pelajar-pelajar telah memahami budaya kaum lain. Keadaan ini telah menunjukkan wujudnya perpaduan dan intergrasi national didalam diri pelajar dimana mereka telah mengetahui budaya kaum-kaum di Malaysia.

USAHA DAN STRATEGI KERAJAAN BAGI MEMANTAPKAN USAHA MENCAPAI PERPADUAN DAN INTERGRASI NASIONAL


USAHA DAN STRATEGI KERAJAAN BAGI MEMANTAPKAN USAHA MENCAPAI PERPADUAN DAN INTERGRASI NASIONAL

            Kerajaan Malaysia tahu akan bertapa penting wujudnya perpaduan dan intergrasi national dikalangan masyarakat Malaysia yang terdiri daripada masyarakat pelbagai suku kaum dan etnik yang mempunyai latar belakang dan budaya yang berbeza-beza. Maka kerajaan Malaysia telah melaksanakan  beberapa usaha dan strategi untuk mewujudkan perpaduan dan integrasi nasional didalam negara. Usaha dan strategi kerajaan Malaysia untuk mewujudkan perpaduan dan integrasi nasional didalam negara dibahagikan kepada empat bahagian utama iaitu politik, ekonomi,dan sosial.

1. Politik

            Malaysia telah mula mewujudkan perpaduan dan intergrasi nasional melalui sudut politik semenjak Malaysia mencapai kemerdekaan. Menurut Wong Khek Seng, Raminah Haji Sabran dan Kok Meng Kee (2002), “Malaysia adalah sebuah kerajaan yang mengamalkan demokrasi berparlimen. Perkara utama mengapa Malaysia mengamalkan demokrasi berparlimen adalah galakan British semasa memberi kemerdekaan, Malaysia terdiri daripada pelbagai kaum dan sistem ini memberi peluang dalam penganutan agama oleh kaum-kaum tertentu.” Dalam Kerajaan Demokrasi Berparlimen Malaysia, rakyat akan memilih pemerintah negara melalui pilihan raya yang diadakan lima tahun sekali dengan parti politik yang memenangi majoriti kerusi dalam pilihan raya akan menjadi pemerintah negara. Menurut Prof. Madya Dr. Zainal Abidin Ahmad Mazlan Zulkifly (2006) “satu cara untik mewujudkan perpaduan politik negara adalah menerusi konsensus atau persetujuan. Ini bermakna kerajaan yang memerintah diberi kuasa memerintah atas pilihan dan persetujuan rakyat melalui pilihan raya”. Di sini parti politik Barisan Nasional menjadi pemerintah kerana memenangi majoriti kerusi yang dipertandingkan. Keadaan ini berlaku kerana Barisan Nasional adalah satu parti politik yang terdiri daripada gabungan UMNO wakil Melayu, MCA wakil Cina dan MIC wakil India yang melambangkan perpaduan antara tiga parti-parti etnik di Malaysia. Parti Barisan Nasional yang mewakili pelbagai kaum ini telah melambangkan wujudnya perpaduan dan intergasi nasional dikalangan pemimpin kerana mereka akan mendengar suara rakyat dari pelbagai kaum dan bukannya satu kaum. Pemimpin-pemimpin Barisan Nasional yang terdiri daripada pelbagai kaum ini telah memberi peluang kepada semua kaum menjalankan pemerintahan. Keadaan ini telah menunjukkan bahawa tidak wujud diskrimasi kaum dalam konteks politik Malaysia kerana terdapat perwakilan daripada semua kaum dalam Barisan Nasional. Parti-parti kaum yang mewakili kaum masing-masing dalam Barisan Nasional akan bekerjasama untuk membangunkan negara secara langsung akan mewujudkan perpaduan politik diantara mereka. Pada masa kini, Barisan National bukan lagi hanya diwakili oleh UMNO, MCA dan MIC tetapi terdapat banyak lagi parti politik kaum lain yang pada masa dahulu yang menjadi pembangkang telah bergabung bersama untuk memerintah Malaysia. Penggabungan parti-parti politik ini menimbulkan semangat perpaduan politik di bawah satu ideologi yang sama walaupun terdiri daripada pelbagai kaum serta menggalakkan kerjasama, interaksi dan saling tolak ansur sesama ahli.

  1. Ekonomi
Proses perkembangan ekonomi dirangka untuk membolehkan semua kaum menyertai semua bidang dan peringkat kegiatan ekonomi. Menurut Yani Yahaya dan Mary Tan Swee Ee (2004) “Proses ini telah dilaksanakan oleh kerajaan menerusi Dasar Ekonomi Baru (DEB) yang mempunyai objektif untuk membasmi kemiskinan dan untuk menyusun semula masyarakat. DEB mempunyai dua matlamat yang utama iaitu pengambilan pekerja-pekerja di pelbagai sektor ekonomi dan di semua peringkat pekerjaan serta hakmilik harta-harta produktif yang terdapat di dalam Negara ini disusun semula supaya pada tahun1990 orang Melayu akan dapat memiliki sekurang-kurangnya 30% daripada jumlah hakmilik tersebut.” Ini telah menunjukkan bahawa kerajaan telah menggunakan DEB sebagai satu dasar untuk menggerakkan rakyat untuk bersatupadu melalui penyusunan semula masyarakat. Melalui DEB, peluang pekerjaan yang luas diwujudkan dan pendapatan rakyat diseimbangkan untuk mengurangkan jurang perbezaan diantara etnik-etnik dan kawasan bandar dengan luar bandar. Dengan terhapusnya perbezaan fungsi ekonomi mengikut kaum akan dapat mewujudkan perpaduan dalam kegiatan-kegiatan ekonomi di samping meninggikan lagi taraf pembangunan ekonomi Negara.

  1. Sosial
Menurut Yani Yahaya dan Mary Tan Swee Ee (2004), “pembangunan sosial adalah penting ke arah pembangunan dan perpaduan negara. Pembangunan sosial dijalankan dalam bentuk pendidikan dan penglibatan aktiviti sosial.” Maka kerajaan perlulah memastikan pembangunan sosial dijalankan dengan sempurna iaitu melalui aplikasi Rukun Negara, pendidikan dan Pembangunan Kebudayaan Kebangsaan.

Menurut Yani Yahaya dan Mary Tan Swee Ee (2004), “Untuk menyatupadukan rakyat, negara memerlukan satu ideologi iaitu Rukun Negara di mana ia dapat didefinisikan sebagai Ideologi Negara Malaysia.” Rukun Negara penting kerana ia merupakan asas perpaduan rakyat. Ia juga merupakan landasan yang menentukan hubungan rakyat sesama mereka selain menjadi satu lambang yang merupakan bentuk rupa masyarakat dan bangsa yang dikehendaki oleh rakyat. Penerimaan rakyat terhadap prinsip-prinsip Rukun Negara akan dapat membantu melahirkan perpaduan sosial antara satu sama lain. Melalui amalan-amalan kepada prinsip-prinsip Rukun Negara di kalangan rakyat ini akan dapat menjamin kewujudan sistem kerajaan yang bersifat demokratik dan stabil. Ini telah menunjukkan bahawa kerajaan mencipta Rukun Negara untuk mewujudkan perpaduan dan intergrasi nasional dikalangan masyarakatnya yang berbagai kaum dengan memberi mereka penghayatan dan menggunakan Rukun Negara sebagai satu cara untuk memimpin mereka ke arah perpaduan intergrasi nasional.

                  Menurut Prof. Madya Dr. Zainal Abidin Ahmad Mazlan Zulkifly (2006)  
   
   “Pendidikan adalah alat penting bagi Malaysia untuk memupuk dan menanam semangat perpaduan di kalangan generasi muda terutamanya bagi kanak-kanak dibangku sekolah.” 

       Ini adalah penting kerana generasi muda inilah yang akan membentuk negara Malaysia pada masa depan sama ada masyarakatnya bersatu atau sebaliknya. Maka kerajaan telah membuat pelbagai dasar dalam pendidikan untuk memastikan generasi muda dapat memupuk perpaduan didalam sistem pendidikan didalam sekolah. Sehingga Penyata Razak 1956, tiada terdapat satu sistem pendidikan nasional di Tanah Melayu. Kewujudan sistem sekolah berbilang bahasa telah menyulitkan proses pencapaian perpaduan.

      "Perpaduan masyarakat melalui pendidikan hanya dapat dicapai melalui sistem persekolahan dengan kurikulum yang sama untuk semua kaum." 

   Dasar Pendidikan Kebangsaan yang termaktub di dalam Akta Pelajaran 1961 adalah berasaskan Laporan Razak 1956 dan Laporan Rahman Talib 1960. Menurut Wong Khek Seng, Raminah Haji Sabran dan Kok Meng Kee (2002), 

   “Dasar Pendidikan Kebangsaan adalah bertujuan untuk menyatu padu semua kaum dan menyediakan tenaga kerja yang mencukupi untuk pembangunan negara.” 

    Kerajaan melalui Dasar Pendidikan Kebangsaan telah menjadikan Bahasa Melayu sebagai Bahasa Kebangsaan dan bahasa penghantar yang utama. Bahasa kebangsaan merupakan alat perhubungan dan perpaduan yang penting bagi negara yang berbilang bangsa seperti Malaysia. Menurut Yani Yahaya dan Mary Tan Swee Ee (2004) 

    “Perkara 152 Perlembagaan Malaysia memperuntukkan bahawa Bahasa Melayu dikenali sebagai Bahasa Malaysia selepas 1969 adalah bahasa kebangsaan negara. Pada tahun 1957, Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP) telah ditubuhkan bagi memaju dan memperkayakan Bahasa Melayu.  Kerajaan telah mewujudkan Kempen Minggu Bahasa dan Bulan Bahasa bagi menggalakkan penggunaan Bahasa Melayu oleh semua kaum. Cogan kata, “Bahasa Jiwa Bangsa” dilancarkan pada tahun 1960. Akta Bahasa Kebangsaan 1967 telah memperuntukkan Bahasa Melayu sebagai bahasa rasmi.” 

    Keadaan ini telah menunjukkan bahawa kerajaan Malaysia menggunakan Bahasa Melayu sebagai medium untuk mewujudkan perpaduan intergrasi nasional. Kerajaan mengaplikasikannya di sekolah dimana pelajar akan belajar semua mata pelajaran melalui Bahasa Melayu kecuali beberapa mata pelajaran dalam Bahasa Inggeris. Penguasaan Bahasa Melayu akan membolehkan pelajar berkomunikasi dengan rakan yang berlainan kaum supaya dapat menggalakkan perpaduan dikalangan pelajar-pelajar di sekolah. Kerajaan telah menyediakan pembelajaran secara percuma kepada semua pelajar-pelajar sekolah rendah dan menengah supaya semua orang mendapat peluang pendidikan yang sama tanpa mengira asal-usul mereka. Ini akan membolehkan pelajar miskin boleh mendapat peluang belajar yang sama dengan pelajar lain. Semua ini telah menunjukkan pendidikan merupakan salah satu usaha kerajaan untuk memastikan masyarakat Malaysia mencapai perpaduan dan intergrasi nasional.

Kebudayaan merupakan keseluruhan cara hidup manusia. Pembangunan Kebudayaan Kebangsaan bagi Negara-negara yang baru merdeka amatlah penting untuk mewujudkan sebuah Negara yang stabil dan bersatupadu.” 

Melalui kegiatan budaya, rakyat dapat berinteraksi dan memahami antara satu kaum dengan yang lain. Hal ini akan memudahkan lahirnya rasa persefahaman, toleransi dan perpaduan di kalangan masyarakat. Untuk mencapai tujuan tersebut, kerajaan Malaysia telah menggubal Dasar Kebudayaan Kebangsaan yang berteraskan kebudayaan rakyat asal negara ini dan agama Islam menjadi unsur penting dalam pembentukan Kebudayaan Kebangsaan. 

Unsur-unsur kebudayaan kaum lain yang sesuai dan wajar juga diterima menjadi unsur Dasar Kebudayaan Kebangsaan. Kerajaan akan menerapkan pepaduan dan intergrasi nasional kepada rakyat yang pelbagai etnik dalam aktiviti yang akan dijalankan menerusi Dasar Kebudayaan Kebangsaan seperti memperkenalkan konsep rumah terbuka semasa perayaan seperti Hari Raya Aidilfitri, Tahun Baru Cina, Deepavali dan Krismas untuk mengalakkan masyarakat pelbagai etnik didalam Malaysia untuk saling kunjung-mengunjung di antara satu sama lain tanpa mengira bangsa, kaum, agama dan budaya. Melalui Dasar Kebudayaan Kebangsaan masyarakat dapat mengenali budaya dan agama orang lain dan secara langsung akan mewujudkan perpaduan dan intergrasi nasional dikalangan rakyat.

CONTOH FORUM BERTAJUK (Pengaruh perkembangan teknologi maklumat dan komunikasi dalam pendidikan)


FORUM 6
Tajuk : Pengaruh perkembangan teknologi maklumat dan komunikasi dalam
  pendidikan

Ahli    : Moderator    = Muhammad Ridzuan Bin Azmi
  Ahli Panel 1  = Muhammad Safran Bin Che Hassan
  Ahli Panel 2  = Muhammad Nor Khairul Azam Bin Mohd Zin
  Ahli Panel 3  = Muhammad Zulhime Bin Hazman

Bismillahhirrohmanirrahim..Assalamualaikum Warahmatullahi Wabarakatuh.

Syukur kepada Ilahi, kerana dengan izin-Nya, dapat kita bersua kali ini di dalam satu forum ilmiah, bagi membincangkan berkenaan salah satu isu yang berlaku di dalam bidang penididikan pada masa kini. Sebelum itu saya ingin mengalukan kehadiran tuan puan pada majlis kita pada hari ini. Semoga kita semua akan memperoleh manfaat yang berguna daripada forum ini. InsyaAllah.  

Tajuk forum kita pada hari ini berkisar mengenai isu dan cabaran pendidikan semasa, yang berfokuskan kepada pengaruh perkembangan teknologi maklumat dan komunikasi dalam pendidikan. Sebagai pembuka bicara, izinkan saya menyampaikan serangkap pantun.

Pergi ke Ipoh membawa ketupat,
Membawa bersama keropok roka,
Teknologi maklumat banyak manfaat,
Mari bincangkan buruk baiknya.

Tanpa melengahkan masa lagi saya ingin memperkenalkan 3 orang ahli panel yang tidak asing lagi. 

Baiklah di sebelah kanan saya, ahli panel yang pertama,saudara Farid Safran. Saudara Farid Sarfan merupakan guru pakar it di sebuah Sekolah Kebangsaan Tok Uban. Beliau telah berkhidmat lebih kurang 3 tahun di dalam bidang perguruan. Selamat datang saya ucapkan.

Seterusnya ahli panel kedua, segak dan tampan, saudara Khairul Azam.  Saudara Khairul Azam merupakan Pengarah Pelajaran Negeri Selangor. Beliau telah berkhidmat di Jabatan Pelajaran Negeri selama 5 tahun. Selamat datang kami ucapkan.

Dan di hujung sana, orang lama dalam bidang pendidikan, guru veteran yang telah berkhidmat selama 20 tahun di dalam bidang pendidikan. Selamat datang kami ucapkan kepada  saudara  Tuan Haji Simi Zul.

Baiklah sebelum kita pergi dengan lebih jauh, izinkan saya menerangkan terlebih dahulu berkaitan tajuk forum kita pada hari ini. Seperti yang kita semua tahu, kita telah pun memasuki era globalisai moden di mana, teknologi maklumat dan komunikasi telah pun berkembang dengan sangat pesat. ‘Maklumat di hujung jari’ merupakan  frasa yang sangat popular bagi menggambarkan situasi ini. Kemajuan teknologi maklumat ini juga turut mempengaruhi bidang pendidikan. Jadi pada hari ini kita akan membincangkan sejauh manakah pengaruh kemajuan teknologi maklumat dan komunikasi di dalam bidang pendidikan dan apakah kesannya kepada pendidikan negara kita.  

Jadi, sebagai pembuka forum kita pada kali ini, saya ingin bertanyakan soalan kepada guru pakat it kita, saudara Safran. Baik cikgu, apakah yang sebenarnya yang dimaksudkan dengan teknologi maklumat dan komunikasi ini?






Panel Pertama:

Terima kasih kepada moderator, saudara Ridzuan di atas soalan yang diajukan. Assalamualaikum dan salam bahagia saya ucapkan kepada semua hadirin dan hadirat yang saya hormati. Terima kasih kerana sudi meluangkan masa untuk hadir dan turut serta dalam forum kita pada pagi yang mulia ini.
           
Berbalik kepada soalan tadi, sebenarnya Teknologi Maklumat dan Komunikasi mempunyai pelbagai takrifan yang bersifat global. Sebelum saya lanjutkan lagi penerangan saya eloklah kiranya kita melihat satu per satu definisi teknologi, maklumat dan komunikasi.

Definisi Teknologi menurut Kamus Besar Bahasa Indonesia (1990 : 1158), Teknologi adalah ; 1) Metode ilmiah untuk mencapai tujuan praktis ilmu pengetahuan terapan 2) Keseluruhan sarana untuk menyediakan barang- barang yang diperlukan bagi kelangsungan dan kenyamanan hidup manusia.
Menurut Rogers (dalam Seels, Richey, 1994 : 12)  pula, teknologi adalah suatu rancangan langkah instrumental untuk memperkecil keraguan mengenai hubungan sebab akibat dalam mencapai hasil yang diharapkan.

Menurut Iskandar Alisyahbana seperti dikutip Yusufhadi Miarso (2007 : 131), teknologi adalah cara melakukan sesuatu untuk memenuhi kebutuhan manusia dengan bantuan alat dan akal, sehingga seakan-akan memperpanjang, memperkuat, atau mebuat lebih ampuh anggota tubuh, pancaindra, dan otak manusia.

Namun, takrifan teknologi yang diguna pakai di sekolah-sekolah dan institusi-insitusi pengajian tinggi di Malaysia ialah aplikasi pengetahuan sains yang boleh memanfaatkan serta menyelesaikan masalah manusia yang dihadapi dalam kehidupan seharian.

Seterusnya adalah maklumat. Maklumat merupakan cetusan idea, pendapat pengertian, fakta atau pengetahuan baru yang dikemukakan untuk kegunaan pengguna semua. Maklumat juga merujuk kepada sebarang data yang telah dimanipulasikan oleh komputer yang boleh disimpan, dikongsi dan boleh dicapai pada bila-bila masa dan di mana jua.

Komunikasi pula ditakrifkan sebagai komunikasi dapat ditakrifkan sebagai perhubungan (secara langsung atau dgn perantaraan surat, radio, telefon, dll); ~ massa komunikasi atau perhubungan dgn atau yg sampai kpd orang ramai amnya; berkomunikasi berhubungan (secara langsung atau dgn perantaraan surat, radio, telefon, dll), mengadakan perhubungan (ber­cakap, berbincang, bertukar-tukar pendapat, dll). Takrifan ini adalah menurut Kamus Dewan Edisi Empat. Secara ringkasnya komunikasi adalah proses bertukar-tukar maklumat dengan menggunakan peranti dan perkhidmatan komunikasi seperti internet, e-mel, telesidang video, dan telefon.

Berdasarkan definisi-definisi yang sayang terangkan tadi, teknologi maklumat dan komunikasi-TMK (ICT_Information and Communication Technology) boleh didefinisikan sebagai satu set ilmu teknologi yang merangkumi alat dan sumber untuk membina, menyebar, menyimpan, membawa nilai tertentu, dan menguruskan maklumat. Teknologi ini mampu merapatkan jurang penyebaran ilmu antara yang kaya dengan yang miskin, yang berpendidikan dengan yang tidak berpendidikan, antara yang di bandar dan di luar bandar, dan di antara golongan wanita dan lelaki.


Pengerusi :
Terima kasih panel pertama kita. Pendefinisian yang sangat padat dan jelas. Hadirin sekalian, sememangnya kita akui penggunaan alat-alat teknologi maklumat dan penggunan internet banyak membantu dalam kehidupan seharian kita. Malahan penggunaannya sudah dianggap sebagai satu keperluan bagi sesetengah pihak terutamanya masyarakat bandar. Persoalan saya kepada Encik Khairul, adakah dasar pendidikan negara kita seiring ataupun menyokong pengaruh penggunaan teknologi maklumat dan komunikasi dalam pendidikan, dan apakah contoh penggunaannya di dalam bidang pendidikan masa kini.


Panel Kedua:
Terima kasih tuan moderator. Pertamanya terima kasih kerana menjemput saya bagi berkongsi maklumat berkaitan forum kita pada hari ini.

Berbalik kepada soalan tadi.untuk makluman, kerajaan Malaysia melalui Rancangan Malaysia Ke-9 (2006-2010) telah menyatakan bahawa prasarana ICT yang mencukupi akan diagihkan kepada semua institusi pendidikan di negara ini termasuklah pelaksanaan kurikulum ICT dalam pembelajaran, pengintegrasian ICT dalam pengajaran dan pembelajaran, menaik taraf pengetahuan dan kemahiran ICT, pengaplikasian ICT dalambsistem pengurusan sekolah serta memperbaiki kemudahan dan kelengkapan ICT daribsemasa ke semasa.

Ianya turut dinyatakan dalam Pelan Pembangunan Pendidikan Malaysia (2001-2010) dimana pembangunan ICT dalam pendidikan akan dilaksanakan dengan tujuan utamanya adalah untuk mempertingkatkan pembangunan infrastruktur ICT selain daripada meluaskan akses dan ekuiti kelengkapan ICT, mewujudkan kurikulum berasaskan ICT (ICT-based), meningkatkan sistem penilaian menggunakan ICT, menggalakkan integrasi ICT dalam pengajaran dan pembelajaran, meningkatkan pengetahuan dan kemahiran ICT di kalangan pelajar, guru-guru dan staf-staf lain, mengaplikasi ICT dalam sistem pengurusan, memperbaiki kemudahan dan kelengkapan ICT, mempertingkat usaha dalam kajian dan pembangunan ICT, serta usahasama antara institusi pendidikan dan komuniti sosial haruslah diterapkan bagi menggalakkan penggunaan ICT dalam pendidikan.

Menurut Yuen, Law, & Wong (2003), sejak beberapa dekad lalu, peningkatan positif dalam penggunaan dan pengintegrasian Teknologi Maklumat dan Komunikasi (ICT) telah memberikan impak yang besar kepada kehidupan masyarakat dan aktiviti seharian mereka. Maka, tidak mustahil jika terdapatnya peningkatan pada minat, tumpuan serta pelaburan yang besar dilaburkan untuk pengintegrasian ICT dalam pendidikan di seluruh dunia. Beberapa ‘masterplans’ untuk mengintegrasikan ICT dalam pendidikan telah dilaksanakan di beberapa buah negara (Pelgrum dan Anderson, 1999). Antara objektif yang ingin dicapai dalam perancangan ini termasuklah membentuk kebolehan pelajar dalam menyelesaikan masalah, memahami konsep ‘self-learning’,menganalisis maklumat yang dicari dan berfikir secara kritis.

Penggunaan dan pengaplikasian ICT dalam konteks pendidikan di Malaysia adalah faktor utama yang menyumbang kepada cabang ilmu baru dalam era informasi kini (Salbiah, n.d). Dalam sistem pendidikan di Malaysia, ICT membantu dari aspek pembelajaran dan pengajaran serta sistem pengurusan di sekolah. Oleh yang demikian, Kementerian Pendidikan Malaysia telah membentuk tiga polisi utama dalam pendidikan iaitu: kemudahan ICT disediakan kepada semua pelajar sebagai langkah untuk mengurangkan jurang digital antara sekolah, ICT dalam pendidikan sebagai medium bantuan pengajaran dan pembelajaran, menjadikan ICT sebahagian daripada matapelajaran di sekolah serta menggunakan kemudahan ICT untuk meningkatkan produktiviti dan keberkesanan dalam sistem pengurusan sekolah.


Pengerusi :
Terima kasih kepada panel kedua kita. Berdasarkan penerangan tadi, dapat kita lihat di sini bahawa penggunaan teknologi maklumat dan komunikasi telah pun digunakan dan diterapkan di dalam pendidikan negara kita. Pada pandangan Cikgu Zul, sebagai orang lama di dalam bidang pendidikan, apakah penggunaan teknologi maklumat dan komunikasi ini akan memberikan faedah atau kesan yang positif kepada bidang pendidikan? Atau ianya lebih mendatangkan kesan negative berbanding kesan yang positif?



Panel Ketiga :
Terima kasih kepada moderator, terima kasih juga kerana telah memberi kesempatan kepada saya untuk bersama-sama dalam forum ini. Berbalik kepada soalan yang ditujukan kepada saya. Sepertimana yang kita sedia maklum pada masa kini, perkembangan pesat dalam bidang teknologi telah membawa kebaikan kepada pelbagai sektor, terutamanya sektor pendidikan. Walau bagaimanapun, ada sesetengah pihak yang berpendapat bahawa teknologi juga membawa kesan yang buruk kepada sektor pendidikan. Isu ini juga merupakan isu yang hangat diperbincangkan pada masa kini. Pada pandangan saya sebagai guru lama yang berada dalam bidang pendidikan ini, penggunaan teknologi maklumat dapat meningkatkan keberkesanan dalam penyampaian ilmu kepada pelajar dan kedua, menjimatkan kos.

Penggunaan teknologi dalam pendidikan sememangnya boleh mendapat perhatian daripada pelajar dan memudahkan mereka menyerap ilmu yang disampaikan oleh seseorang pengajar. Pada masa kini, boleh dikatakan peralatan teknologi seperti komputer telah menjadi sebahagian daripada kehidupan generasi muda. Oleh itu, penggunaannya dalam bidang pendidikan dapat menjamin hasil yang memuaskan. Hal ini kerana penyampaian dapat dipersembahkan dalam bentuk visual yang menarik, animasi, 3D dengan suara yang dapat menarik perhatian pelajar terutamanya pelajar sekolah rendah. Ia juga dapat meringankan beban pelajar yang terpaksa mengalas beg yang penuh dengan buku ke sekolah sekiranya dapat digantikan dengan hanya beberapa keping CD-ROM pada masa hadapan.

Penggunaan teknologi dalam pendidikan juga dapat menjimatkan masa pelajar dan memupuk sikap suka membaca dalam kalangan pelajar. Dengan adanya teknologi, apa-apa maklumat dapat diperoleh dengan mudah hanya dengan satu klik pada tetikus. Berbanding dengan pelajar pada masa lalu yang terpaksa mencari maklumat dengan cara manual dan bahan bercetak hanyalah satu-satunya harapan untuk mereka memperoleh maklumat yang diingini, pelajar sekarang mempunyai kelebihan dengan adanya kemudahan internet. Hal ini kerana selain daripada bahan bercetak, pelajar juga dapat memperoleh maklumat yang diingini melalui internet dengan cepat. Penggunaan media elektronik juga dapat meningkatkan minat membaca dalam kalangan pelajar. Sebagai bukti, untuk membolehkan kita mengikuti perkembangan semasa dan menimba ilmu pengetahuan melalui internet, kita perlu membaca. Segala maklumat yang dipaparkan melalui laman web adalah dalam bentuk tulisan dan untuk mengetahui maklumat tersebut, kita perlu mahir membaca. Secara tidak langsung, ia dapat memupuk sikap membaca dalam kalangan mereka.
 
Dengan adanya teknologi yang canggih, segala tugas dapat dilaksanakan dengan cepat dan betul. Sebagai contoh, proses mencari maklumat, menyelesaikan tugasan yang diberi oleh pengajar dan lain-lain lagi. Memang tidak dapat dinafikan bahawa ini merupakan kebaikan daripada perkembangan teknologi. Adanya teknologi multimedia menjadi semakin menarik kerana teknologi ini baru diperkenalkan pada tahun 1990-an walaupun sebelumnya sistem CAL (Computer Aided Learning) dan hiperteks masih terbatas dalam media yang terpisah-pisah belum digabungkan seperti multimedia yang memiliki makna gabungan pelbagai media; teks, suara imej, animasi dan video dalam satu perisian (Jacobs, 1992).

Apabila semakin banyak teknologi diperkenalkan dalam bidang pendidikan, pendidikan jarak jauh menyediakan satu cara untuk menyebarkan maklumat dan pengetahuan secara global. Kini, pelbagai pengetahuan terkini dapat disalurkan melalui internet. Internet merupakan khazanah ilmu yang membantu berjuta-juta pelajar untuk mendapatkan maklumat dalam proses pembelajaran dan penyelidikan

Pengerusi:
Terima kasih kepada Cikgu Zul atas penjelasan yang cukup baik saya kira. Seperti yang kita semua sedia maklum, guru memainkan peranan besar dalam mendidik anak-anak murid di sekolah. Persoalannya, adakah pengaruh teknologi maklumat dan komunikasi ini akan memudahkan atau lebih membebankan guru? Dan apakah pula peranan guru dalam menjayakan penggunaan teknologi maklumat dan komunikasi ini dalam pendidikan? Saya tujukan soalan ini kepada panel kedua kita, En Khairul. Silakan.

Panel Kedua:  

Pada pendapat saya, ianya sememangnya membantu dan memudahkan guru. Tidak timbul soal membebankan guru kerana kewujudannya serta fungsinya lebih kepada untuk membantu dan memudahkan tugas guru. Bagaimana ianya dapat membantu? Guru dapat menggunakan kemudahan ini bagi  melaksanakan pnp dengan lebih menarik dan berkesan serta ianya memudahkan untuk mencapai objektif pnp yang telah ditetapkan.

Namun ini berbalik kepada sikap guru juga. Ada sesetengah guru yang mungkin mempunyai ideologi yang berbeza, dan meletakkan pengaruh negatif terhadap penggunaan ICT dalam pendidikan ini.  Contohnya apabila seorang guru yang tidak berminat dengan penggunaan ICT, ataupun tidak mempunyai kemahiran dalam penggunaannya, guru tersebut akan merasa terbeban dan sukar. Berbanding guru yang mempunyai kemahiran, mempunyai pengetahuan, mengetahui kebaika penggunaan ICT ini, guru-guru ini tidak akan merasa terbeban malahan berasa lebih lega kerana mempunyai alat bantuan yang efektif bagi menjayakan pengajaran mereka.

Pengerusi:
Mungkin cikgu Safran ingin membuat sedikit penambahan?


Panel Pertama:
Terima kasih saudara Ridzuan. Pada masa kini, TMK sepatutnya dilihat sebagai satu keperluan. Kita tidak boleh lagi menafikan keguaannya sangat penting dan meluas dalam kehidupan seharian kita. Sistem pendidikan kita juga perlu selari. Kita tidak boleh ketinggalan dan masih ditakuk lama.
Seperti yang telah disebut oleh Encik Khairul tadi, semuanya berbalik kepada guru itu sendiri. Oleh itu, guru-guru seharusnya melengkapkan diri dengan memantapkan lagi pengetahuan dan kepakaran dalam  bidang ini, seiring dengan peredaran masa dan kecanggihan teknologi yang kian pesat membangun. Hal ini sangat penting kerana sebagai seorang guru, tugas kita bukan hanya mengajar murid menulis dan membaca. Kita juga bertanggungjawab dalam menentukan kemajuan pendidikan di Malaysia yang tercinta ini.

Pengerusi:
Jawapan yang sangat mantap telah diberikan oleh kedua-dua panel kita. Namun begitu, pastinya penggunaan teknologi maklumat ini ada batasannya. Terutamanya di negara kita, di mana sekolah telah terbahagi kepada sekolah di kawasan bandar dan luar bandar. Bagaimana Cikgu Zul melihat keadaan ini?

Panel Ketiga:
Setiap perkara tentunya ada pro dan kontra seperti penggunaan ICT dalam pendidikan. Kebanyakan berfikir sepertinya sukar untuk mengaplikasikan penggunaan ICT bagi kawasan luar bandar kerana kekurangan bekalan elektrik dan internet. Namun, menurut Konvensyen Nasional PIPP Kedua (2008) berkenaan marapatkan jurang pendidikan telah menyarankan beberapa program serta projek infrastruktur ICT di luar 3 bandar. Ini adalah bertujuan supaya dapat membina kesediaan pembelajaran awal di  kalangan kanak-kanak berumur lima tahun khususnya murid-murid luar bandar dan juga  anak-anak Orang Asli.
Sementara itu, kerajaan Malaysia melalui Rancangan Malaysia  Ke-9 (2006-2010) turut menyatakan bahawa prasarana ICT yang mencukupi akan  diagihkan kepada semua institusi pendidikan di negara ini termasuklah pelaksanaan  kurikulum ICT dalam pembelajaran, pengintegrasian ICT dalam pengajaran dan  pembelajaran, menaik taraf pengetahuan dan kemahiran ICT, pengaplikasian ICT dalam  sistem pengurusan sekolah serta memperbaiki kemudahan dan kelengkapan ICT dari  semasa ke semasa. Kementerian Pelajaran juga berusaha untuk merapatkan jurang pendidikan di  antara muridmurid sekolah-sekolah bandar dengan murid-murid sekolah-sekolah luar  bandar seperti mana yang terkandung di dalam Pelan Induk Pembangunan Pendidikan (PIPP).
Oleh hal demikian, keterbatasan yang wujud pada masa sekarang akan dilupuskan secara berperingkat dari semasa ke semasa. Sebagai seorang guru, saya menyokong seratus peratus penggunaan ICT dalam pendidikan di negara kita untuk mewujudkan negara yang berfikiran minda kelas pertama pada masa akan datang.


Pengerusi:
Terima kasih diucapkan kepada Cikgu Zul atas penjelasannya sebentar tadi. Soalan terakhir saya pada hari ini, dan saya ingin mendengar dari ketiga-tiga panel kita pada hari ini. Berikan sedikit rumusan berkaitan pengaruh penggunaan teknologi maklumat dan komunikasi di dalam pendidikan di negara kita. Kita mulakan dengan panel pertama, Cikgu Safran.


Panel Pertama:
Pada pendapat saya, pengaruh dan sumbangan TMK sangat besar dalam bidang pendidikan tidak kira dari sudut pengurusan dan pentadbiran mahupun pengajaran di sekolah. Oleh itu, guru-guru seharusnya bersedia untuk menghadapi kemajuan TMK yang dilihat semakin pesat saban hari.

Pada hari ini, kita sedia maklum bahawa sebahagian besar murid tidak kira di kota mahupun desa mempunyai akses yang cukup mudah kepada ICT. Situasi ini cukup berbeza dengan apa yang kita alami sekitar 10-20 yang lepas di mana akses kepada kemudahan ICT ini terhad. Oleh itu, adalah menjadi tanggungjawab kita sebagai seorang guru untuk membimbing dan memastikan murid-murid menggunakan ICT untuk tujuan-tujuan yang berfaedah dan ilmiah. Sekiranya guru sendiri “buta IT”, bagaimana pula untuk membimbing murid yang sememangnya dilahirkan dalam dunia yang maju dan moden ini. Sekian, terima kasih.

Pengerusi:
Panel kedua kita, Encik Khairul.

Panel Kedua :
Kesimpulannya, dunia tanpa sempadan ini memaksa industri pendidikan di Malaysia untuk melalui era transformasi yang sangat dirasai gelombangnya. Selain itu, perkembangan pendidikan di Malaysia yang semakin pesat ini adalah hasil daripada minat ibu bapa yang tinggi terhadap perkembangan pendidikan dan persekolahan anak-anak mereka baik di peringkat pra sekolah, pendidikan rendah, menengah dan juga di institusi pengajian tinggi.

Kesedaran tersebut adalah implikasi daripada kesedaran mengenai kepentingan pendidikan bagi memajukan diri dalam menghadapi cabaran kehidupan yang semakin sengit. Oleh itu, peranan-peranan daripada pihak pendidik, ibubapa, dan pelajar itu sendiri amatlah penting bagi menghadapi transformasi dunia tanpa sempadan ini. Akhir sekali, pihak perancang pendidikan perlu melihat isu-isu dan cabaran yang berbangkit secara menyeluruh dan komprehensif. Menyelesaikan masalah secara runcitan dan memberi tumpuan kepada aspek tertentu dan mengurangkan tumpuan kepada aspek lain akan menghalang pelaksanaan pendidikan kita terutama bagi memenuhi aspirasi Falsafah Pendidikan Kebangsaan itu sendiri.


Pengerusi:
Dan yang terakhir, silakan Encik Zul

Panel Ketiga :
Penggunaan teknologi dalam pendidikan semakin meluas pada masa kini. Ia akan memberi kesan terhadap apa yang dipelajari dan bagaimana pelajar belajar sama ada baik ataupun buruk. Oleh itu kesan baik dan buruk penggunaan teknologi dalam pendidikan harus dipertimbangkan sebelum perlaksanaannya. Persoalan seperti di mana dan bagaimana kita menggunakan teknologi maklumat harus dijawab dan bukannya kita harus atau tidak harus menggunakannya.

Pengerusi:
Terima kasih saya ucapkan kepada ketiga-tiga ahli panel kita pada hari ini kerana sudi hadir dan sudi menyuarakan pendapat masing-masing. Moga apa yang kita dapat hari ini memberikan sedikit pencerahan dan input yang bermanfaat kepada kita.

Nampaknya masa amat mencemburui kita. Jadi, sedikit rumusan yang dapat kita buat pada hari ini ialah, ICT atau teknologi maklumat bukanlah sesuatu yang baru atau asing lagi dalam kehidupan seharian kita, begitu juga di dalam bidang pendidikan. Namun, ianya masih lagi boleh dikategorikan sebagai salah satu cabaran yang perlu dihadapi oleh para guru. Yang pasti, kita tak akan dapat lari dari peredaran kemajuan dan globalisasi dunia yang semakin berkembang pesat. Justeru, sebagai pendukung falsafah pendidikan negara, para guru haruslah bersiap sedia bagi menghadapi cabaran ini.
Baiklah, sebelum kami mengundur diri, terimalah serangkap pantun nan indah daripada saya.

Tuailah padi antara masak,
Esok jangan layu-layuan;
Intailah kami antara nampak,
Esok jangan rindu-rinduan.

Salam hormat. Sehingga kita bertemu lagi. Akhir kata,


Orang putih, orang Pakistan,
Terima kasih syukran jaziilan.

Wabillah hitaufiq Walhidayah Assalamualaikum Warahmatullahhiwabarakatuh

Kesan Integrasi Nasional Kepada Masyarakat


Kesan Integrasi Nasional Kepada Masyarakat

Pendidikan menjadi tunjang kepada perpaduan negara. Tidak dapat dinafikan bahawa sekolah dan pendidikan memainkan peranan yang sangat penting dalam pembinaan dan pembentukan warga negara dan masyarakat yang bersatu padu dan hidup dalam suasana yang harmoni. Integrasi nasioanal telah dapat memupuk semangat nasionalisme yang mendalam kepada semua kaum di negeri ini tanpa mengira bangsa, agama dan warna kulit dalam masyarakat hari ini. Ini dapat dibuktikan daripada interaksi yang baik yang ditunjukkan oleh rakyat Malaysia baik antara satu sama lain walaupun berbeza agama dan bangsa. Sebagai contoh, di sekolah menengah, para pelajar yang terdiri dengan pelbagai kaum dapat belajar dalam satu sekolah yang sama. 

          Tujuan penubuhan Sekolah Wawasan ialah untuk mengeratkan perpaduan yang sudah sedia ada terjalin kukuh dalam masyarakat majmuk di Malaysia. Penekanan semangat perpaduan dan integrasi antara kaum sejak kecil lagi iaitu di bangku sekolah rendah akan lebih memudahkan kerana mereka ini masih kanak-kanak yang boleh dilenturkan.

          Sekolah Wawasan yang menempatkan tiga aliran sekolah yang berbeza di dalam sebuah kawasan akan membolehkan pelajar-pelajar SRJK menguasai bahasa Melayu. Ini kerana penguasaan bahasa Melayu dalam kalangan pelajar SRJK agak lemah. Implikasinya, dengan adanya interaksi pelajar pelbagai keturunan ini telah membuka ruang seluas-luasnya  untuk mereka berkomunikasi menggunakan bahasa kebangsaan. Dalam masa yang sama pula, ia membolehkan pelajar memahami budaya, bahasa serta pemikiran rakannya daripada kaum lain.

          Selain itu, usaha kerajaan untuk mencapai perpaduan melalui kokurikulum di peringkat sekolah rendah, sekolah menengah dan pengajian tinggi telah menunjukkan hasil yang positif. Melalui aktiviti kokurikulum seperti aktiviti kebudayaan, keseniaan dan sukan telah menunjukkan semangat perpaduan di antara pelajar-pelajar pelbagai kaum.

           Tambahan pula, aktiviti sebegini boleh merapatkan hubungan dan membangkitkan semangat tolong-menolong, semangat setiakawan dan saling percaya-mempercayai di antara pelajar-pelajar pelbagai kaum yang terlibat. Penglibatan pelajar secara aktif dalam bidang kokurikulum akan melahirkan individu pelajar yang berfikiran terbuka dan matang dalam perhubungan dan bersosial dalam masyarakat.

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Hot Sonakshi Sinha, Car Price in India